Seniorenmiddag 20 april 2016

Seniorenmiddag Gebouw in Notter met Hoge Hexel, Rectum Ypelo Enterbroek en Notter Zuna.

Onderwerp: Klederdracht uit Staphorst.

Door 2 zussen uit Staphorst die hier kwamen met heel veel kleding bij zich. Eén die het dagelijks nog aan had, en de andere niet meer, dat was een “burger” zei men dan! Ze vertelden: ’van baby af aan, wat ze aan kregen: rokjes aan: jongens en meisjes, en in een wollen doek gewikkeld’. Het verschil was: de jongens met ruitjesstof en de meisjes kregen hesjes en mutsjes met bloemetjesstof afgezet.

Als ze 12 jaar waren gingen ze met die kleren de buurt in, dan wist men dat ze  groot waren. (van school af). Elke week naar de kerk hadden die vrouwen een andere “krablap” aan gewoonlijk met felle gekleurde bloemenstof. De rokken zijn altijd plooirokken. In de rouw was dat blauw, zwart of grijs. Soms wel een paar jaar, al naar gelang wie er overleden was:  kinderen, ouders of verdere familie. Ook de mannenbroeken hadden ze bij zich. Zelfs nog wel 1 met een “voorklep” en “dambord” zei men ook wel eens. En een heel lang wit hemd, dat was een slaaphemd voor de mannen. Gele klompen met een zwarte rand net boven de zool van de klomp.

Het mooiste komt nog! Wie wil die kleren even aan??? Ja hoor!! 1 man en 1 vrouw melden zich. De vrouw werd een Staphorster vrouw en de man Staphorster kerel. Samen was het een “bruidspaar”.  Wel zonder ringen en horloges, dat hoorde daar niet bij. Ook de bruid moest zwarte kousen aan. Een panty eronder staat niet onder deze klederdracht. Zelfs de staphorster schoenen kreeg ze aan. Toen ze bij elkaar “klaar” stonden kregen ze allebei een baby in de arm, dik in gepakt in een zuiver wollen deken. En toen samen even de zaal in om te schouwen! De voorstelling was voorbij, afgelopen dus.

Het was al met al een hele mooie middag! Nog even napraten, en toen ging iedereen weer huiswaarts! Dank je wel voor iedereen die hier aan heeft meegewerkt!

Dit verhaal is geschreven door Jennie Wevers